ตอนที่ 45 ข้าไป๋ชิงเสวี่ย ไฉนต้องหลบคมชั่วคราว

ตอนที่ 45 ข้าไป๋ชิงเสวี่ย ไฉนต้องหลบคมชั่วคราว

บนยอดเขาชิงเสวี่ย

ไป๋ชิงเสวี่ยกับจางเฉียวเอ๋อร์เก็บข้าวของเรียบร้อย พร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ

ไปคราวนี้ แน่นอนว่านางต้องพาจางเฉียวเอ๋อร์ไปด้วย

ยังไงซะขอแค่ตนเองตาย ทุกอย่างก็จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ถือโอกาสพาจางเฉียวเอ๋อร์ออกไปตายสักรอบ ก็ดูไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โต

อย่างน้อยตัวไป๋ชิงเสวี่ยเองก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะออกเดินทาง นอกตำหนักชิงเสวี่ยก็พลันมีเสียงแหลมคมแหวกอากาศดังขึ้นมา

ลมกรรโชกพัดม้วนเมฆหมอก

แสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ยอดเขาด้วยความเร็วแทบจะคุมไม่อยู่ ตอนร่อนลงพื้นยังเอียงไปมาสองทีด้วยซ้ำ