ตอนที่ 14 ปั่นหัวนักพรตหนุ่มใสซื่อที่ไม่เคยมีความรัก

ตอนที่ 14 ปั่นหัวนักพรตหนุ่มใสซื่อที่ไม่เคยมีความรัก

จ้าวเสวียนไม่ทันสังเกตเห็นท่าทีแปลกไปของไป๋ชิงเสวี่ย เขายิ้มพลางประสานมือคารวะ

“ศิษย์พี่ขอตัวก่อนล่ะ”

พูดจบ เขาก็ก้าวขึ้นไปบนใบไม้สีเขียวมรกต กลายสภาพเป็นลำแสงพุ่งวาบ แล้วหายลับเข้าไปในม่านหมอกอย่างรวดเร็ว

จางจิ่งเหนียนยืนอยู่หน้าประตูเรือน มองตามทิศทางที่จ้าวเสวียนจากไป พลางส่ายหน้าอย่างสงสัย

ผู้ติดตามอยู่ดีๆ ทำไมต้องสลับกันใช้กับคนอื่นด้วย?

ความเคยชินในการใช้ชีวิตของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน

สลับไปสลับมา ไม่คิดว่ายุ่งยากหรือไง?

เขาคิดไม่ออกจริงๆ

ครู่ต่อมา จางจิ่งเหนียนก็ละสายตากลับมา แล้วมองไปยังไป๋ชิงเสวี่ยที่ยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่