กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 8 ไม่มากไม่น้อย พอดีใช้
“จอมยุทธ์ไว้ชีวิตด้วย!”
“ขอแค่ท่านไม่ฆ่าข้า อยากได้อะไร ข้ายกให้ท่านได้หมดเลย!”
ไป๋ชิงเสวี่ยชะงักเท้าไปนิดหนึ่ง
เจ้าแก่คนนี้เปลี่ยนสีหน้าได้ไวชะมัด
การที่จ้าวว่านไฉเบ่งอำนาจบาตรใหญ่ในที่แบบนี้มาได้ตั้งหลายสิบปี จะด่าว่าไร้จิตสำนึกก็ได้ หรือจะว่าหน้าหนาไร้ยางอายก็ย่อมได้
แต่จะบอกว่าเขาไม่มีสมองเลยนั้นไม่ได้เด็ดขาด
เรือนของเขาอยู่ตรงใจกลางจวนตระกูลจ้าวพอดี
ผู้หญิงตรงหน้าถือมีดพร้าเปื้อนเลือด ถีบประตูห้องพังยับเยินขนาดนี้ แต่ข้างนอกกลับไม่มีบ่าวรับใช้โผล่มาช่วยสักคนเดียว
เรื่องนี้หมายความว่ายังไง เขาย่อมรู้ซึ้งแก่ใจดีที่สุด