เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายร่วมมรรคา เจ้าจะจากไปแล้วหรือ? เหตุใดไม่พักอยู่ต่ออีกสักกาลเวลา? ข้ากับเจ้าดื่มสุราสนทนามรรคาที่นี่มิยินดีหรือ?”
ลู่ชิงกับอริยะเซียนหลินนั่งอยู่เช่นนี้ถึง 10,000 ปี ในการอยู่ร่วมกันตลอด 10,000 ปี ทั้งคู่นับได้ว่าต่างยกย่องชื่นชมกัน ผูกมิตรสหายร่วมมรรคาอันล้ำค่าไว้ เมื่อเห็นลู่ชิงจะจากไปในยามนี้ อริยะเซียนหลินอดรู้สึกเสียดายในใจไม่ได้ เพราะอาจารย์ดีและสหายผู้เกื้อกูลเช่นลู่ชิงนั้นหาได้ยากยิ่งนักแล้ว
“สหายร่วมมรรคาเซียนหลิน ใต้หล้าไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา มรรคาของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่ วันหน้าข้ากับเจ้าหาใช่ไม่มีวันพบกันอีก”
เมื่อเทียบกับเซียนหลิน ลู่ชิงกลับปล่อยวางกว่า ที่นี่เป็นเพียงสถานที่แรกที่ลู่ชิงมายังมหาโลกอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ยังมีฟ้าดินกว้างใหญ่กว่านี้รอให้เขาสำรวจ