กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จะรบก็รบ! ข้าจะกลัวอะไร?”
พอสิ้นคำ เงาอริยะของจู่หลงก็ทอดขวางฟ้า ก้าวเดียวก็ย่างสู่นอกห้วงโกลาหล
ระหว่างอริยะด้วยกันจะไม่เปิดศึกเอง เพราะอริยะยากที่จะแบ่งความเป็นความตาย แต่เมื่ออริยะย่อมมีศักดิ์ศรีของอริยะ หากแม้แต่คำท้าของผู้อื่นยังไม่กล้ารับ ใบหน้าอริยะจะวางไว้ที่ใด? มิใช่หรือที่จะให้ชาวโลกเย้ยหยัน? ยิ่งไปกว่านั้นการบำเพ็ญมรรคาของจู่หลงคือวิถีอำนาจ ผู้บำเพ็ญฝึกฝนมรรคานี้ย่อมไม่เกรงกลัวการประลองในรูปแบบใดทั้งสิ้น
“ไม่คิดว่าห่างกันหลายปี สงครามอริยะจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง”
เหล่าอริยะจ้องมองทิศทางที่หนี่ว์วาและจู่หลงจากไป ในใจต่างมีอารมณ์พลุ่งพล่าน
“หือ?”