กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้าทะลวงระดับได้แล้ว! ระดับขั้นที่ข้าติดค้างมาหนึ่งแสนปีในที่สุดก็ทะลวงได้แล้ว!”
ผู้บำเพ็ญระดับขั้นกึ่งอริยะขั้นต้นผู้หนึ่งโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น เขาติดค้างอยู่ที่จุดสูงสุดของเซียนทองต้าหลัวมาหนึ่งแสนปี แต่วันนี้กลับทะลวงระดับได้ในชั่วขณะเดียว ความตื่นเต้นในใจไม่อาจเอ่ยเป็นวาจาได้
“ไม่คิดว่าข้าจะมีวันก้าวเข้าสู่กึ่งอริยะได้เช่นกัน”
นักพรตเต๋าเฒ่าผู้หนึ่งควบคุมตนเองไว้ไม่อยู่ การก้าวจากกึ่งอริยะสู่กึ่งอริยะนั้นยากเย็นแสนเข็ญ เขาเคยคิดว่าชาตินี้ไม่มีวาสนาได้เห็นสักครั้งซึ่งความลี้ลับของกึ่งอริยะ แต่ไม่คิดว่าในชั่วขณะที่คุณธรรมเข้าสู่ร่าง เขากลับราวกับเปิดปัญญา ปัญญาบังเกิดฉับพลัน และทะลวงระดับขั้นไปโดยตรง
“บุญบารมีมากมายถึงเพียงนี้?”