กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"พวกเจ้าคิดได้เช่นนี้ก็ดีแล้ว นี่ก็เป็นเหตุผลที่ข้าให้พวกเจ้ามาเก้าดินแดน"
ลู่ชิงเห็นผู้คนทั้งหลายหาได้มีความหวาดกลัวไม่ ในใจก็พอใจยิ่งนัก คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์อันน่าตกตะลึง เป็นดวงดาราที่เจิดจ้าที่สุดแห่งยุคสมัยหนึ่ง ลู่ชิงให้กาลเวลาแก่พวกเขา ให้สภาพแวดล้อมแก่พวกเขา ให้การชี้แนะแก่พวกเขา จุดประสงค์ก็มิใช่หรือเพื่อให้พวกเขาสักวันหนึ่งได้เห็นสักครั้งขอบเขตอริยะ?
มิได้บรรลุเป็นอริยะก็สุดท้ายยังเป็นดั่งมด แม้เป็นมหาอริยะก็เพียงมดที่ตัวใหญ่กว่าสักหน่อยเท่านั้น มีเพียงก้าวเข้าสู่ขอบเขตนั้นอย่างแท้จริง จึงจะมองข้ามยุคปัจจุบันได้ จึงจะสามารถมีบทบาทชี้ขาดในมหาภัยพิบัติที่ไม่อาจหยั่งรู้ในอนาคตนั้นได้
"ผู้ใต้บังคับบัญชาขอคารวะนายเหนือหัว!"