กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายร่วมมรรคาหลัวโหว เจ้าหมายความว่ากระไร? ข้าเพียงให้โอกาสเขากล่าวความจริงเท่านั้น”
เมื่อเผชิญคำตำหนิที่หลัวโหวพลันเอ่ยขึ้น จู่หลงรู้สึกงุนงงบ้าง แต่มรรคาของเขากำหนดวิธีปฏิบัติของเขา แม้เผชิญหลัวโหว เขาก็ยังไม่ยอมก้มหัวต่ำ เพราะต่างก็เป็นอริยะด้วยกัน ใครจะด้อยกว่าใคร?
“จู่หลง ไท่ชูกล่าวชัดเจนแล้ว เรื่องนี้ต้องรอให้เหล่าอริยะมาอยู่พร้อมหน้าจึงจะกล่าวได้ ไท่ชูคือจักรพรรดิสวรรค์แห่งบรรพกาล ยืนอยู่ในฐานะเท่าเทียมกันกับพวกข้า เจ้าเสียมารยาทเช่นนี้ มิเกินไปหน่อยหรือที่ไม่เห็นผู้อื่นอยู่ในสายตา”
หลัวโหวยังไม่ทันเอ่ยปาก บรรพชนหยินหยางก็เอ่ยขึ้นอีก เขาไม่ชื่นชอบวิถีอำนาจของจู่หลงเช่นกัน น้ำเสียงแสดงความตำหนิอย่างชัดเจน