เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"กรรมสัมพันธ์หยั่งยาก ชะตากรรมหยั่งไม่ถึง กรรมสัมพันธ์ก็คือกรรมสัมพันธ์ แม้เจ้ามิได้ลงมือหว่านกรรมสัมพันธ์ด้วยมือตนเอง แต่กรรมสัมพันธ์นั้นอยู่ทุกหนแห่ง ในความมืดมิดแห่งโชคชะตา เจ้าได้พุ่งเข้าสู่ตาข่ายกรรมสัมพันธ์จนไม่อาจถอนตัว"
ลู่ชิงจิบชาคำหนึ่ง มองไปยังหลงอวิ๋นที่ยังตกใจไม่หาย
"ความหมายของท่านคือ กรรมสัมพันธ์ที่เผ่ามังกรหว่านไว้ได้ถูกนับรวมมาถึงหัวข้าแล้วหรือ? ข้าถูกลากเข้าไปพัวพันกับเผ่ามังกรหรือ?"
หลงอวิ๋นมิใช่คนโง่ ตรงกันข้าม เขาฉลาดยิ่งนัก ชั่วพริบตาก็เข้าใจความหมายในคำพูดของลู่ชิง เหตุ มิจำเป็นต้องเป็นเหตุที่ตนเองลงมือหว่านด้วยมือจึงจะเรียกว่าเหตุ ในความมืดมิดแห่งโชคชะตา ตัวเจ้าเองก็ไม่รู้ว่าหว่านเหตุลงไปเมื่อใด นี่คือสิ่งที่หยั่งยากที่สุดของกรรมสัมพันธ์