กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ท่านทั้งหลาย ข้ารู้ว่าในใจของพวกเจ้ายังไม่ยอมรับ แต่ทั้งหมดนี้ไม่เป็นไร ผู้ที่ไม่รู้ย่อมไม่มีความผิด ส่วนข้าจะต้านศัตรูอย่างไรนั้น ถึงเวลาพวกเจ้าก็จะได้รู้ พวกเจ้าไม่ต้องทำสิ่งใด เพียงรอคำสั่งของข้าเท่านั้น"
ลู่ชิงหัวเราะเบา ๆ พลันเสียงเพิ่งขาด กลิ่นอายอันน่าสะพรึงก็ปะทุออกจากร่างเขา ในชั่วพริบตานั้นเกือบทำให้ศิษย์แปดคนของบรรพชนหยินหยางคุกเข่าลง มีเพียงวั่งซูผู้เดียวที่มิเป็นอะไร โชคดีที่กลิ่นอายนี้มาไวไปไวเพียงวาบผ่านแล้วหายไป มิเช่นนั้นแปดคนนี้ย่อมรับไว้มิได้เป็นแน่ และจะต้องอับอายขายหน้าอย่างหนัก
"ท่านอาหยาง ข้ายังมีธุระ ขอลาลาก่อน สักวันจะมาคารวะท่านอีก"
ลู่ชิงคำนับบรรพชนหยินหยางหนึ่งครั้ง จากนั้นก็จากวิหารศักดิ์สิทธิ์ไปท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน