กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เด็กหนุ่ม เผ่ามังกรของพวกเจ้าเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือ ไร้สาระไม่รู้จักโต ถ้าวันนี้ข้าไม่ให้หน้าเจ้า เจ้าจะทำอย่างไร?”
ลู่ชิงมองหลงอ้าวเทียน ถามอย่างสงบ
“สหายร่วมมรรคา วันนี้ถ้าเจ้าฆ่าเขา ก็เท่ากับไม่ให้หน้าข้าหลงอ้าวเทียน ไม่ให้หน้าเผ่ามังกรของข้า เท่ากับเป็นศัตรูกับเผ่ามังกรของข้า ข้าเตือนเจ้าอย่าทำพลาดเอง”
น้ำเสียงหลงอ้าวเทียนเริ่มเย็นชา เขาชินกับการที่ผู้อื่นประจบเอาใจเชื่อฟัง นอกจากพี่ชายของเขาไม่กี่คนแล้ว ใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้?
“เป็นศัตรูกับเผ่ามังกรหรือ? เด็กหนุ่ม พูดแล้วต้องรับผิดชอบ ข้าเตือนเจ้าให้ถอนคำพูดเมื่อครู่เสีย อย่านำหายนะมาสู่เผ่ามังกร ไปก่อภัยล้างเผ่าพันธุ์เปล่า ๆ”