กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฟ้าดินเอ๋ย! นั่นใครกัน? เขาบ้าหรือ? กล้าเดินร่วมทางกับเทพแห่งความซวยผู้นั้น! ไม่เอาชีวิตแล้วหรือ?”
ลู่ชิงยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์ตัวเขาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
“หืม?”
จิตศักดิ์สิทธิ์ของลู่ชิงแข็งแกร่งเพียงใด ทุกถ้อยคำในที่นั้นย่อมไม่อาจเล็ดลอดหูเขาไปได้ เขาได้ยินเพียงเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทวีมากขึ้น ราวกับหม้อระเบิด ผู้คนต่างพากันมองเขาด้วยสายตาเหลือเชื่อ ทำให้เขารู้สึกถึงลางไม่ดี
“ไอ้เวรเอ๊ย! ก็เทพแห่งความซวยผู้นั้นอีกแล้ว ข่าวลือว่ามีหนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดสำนักต้องพบหายนะเพราะเขา เขาจะมาคารวะเป็นศิษย์สำนักเซียนไท่อินอีกหรือนี่?”