กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านพี่ โปรดหยุดก่อน”
ในชั่วขณะที่ลู่ชิงหันหลัง เสิ่นกงเป้าก็เรียกเขาไว้อีกครั้ง
“ยังมีเรื่องใดอีก”
ลู่ชิงถามอย่างไม่ใคร่จะอดทน
“ท่านพี่ หรือว่าเจ้ามาทวีปเต๋าเป็นครั้งแรก”
เสิ่นกงเป้าสำรวจลู่ชิงตั้งแต่หัวจรดเท้า พบว่าตนเองไม่ว่าจะมองอย่างไรก็มองไม่ทะลุระดับบำเพ็ญของลู่ชิง รู้สึกว่าคราวนี้ออกมาข้างนอกแล้วเก็บสมบัติได้
“ใช่แล้วจะเป็นอย่างไร”
ลู่ชิงถามกลับ
“ไม่แปลกเลย เช่นนี้ก็ไม่แปลกเลย”
เมื่อได้ยินว่าลู่ชิงมาทวีปเต๋าเป็นครั้งแรก เสิ่นกงเป้าก็ดีใจในใจ ไม่แปลกที่สหายร่วมมรรคาผู้นี้ได้ยินชื่อเขาแล้วไม่หันหลังหนีไป ยังกล้าพูดคุยกับเขา ที่แท้มาจากข้างนอก เช่นนั้นเขาก็วางใจ