เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"หุบปาก ข้าไม่มีลูกอย่างเจ้า"
ลู่ชิงยังคงมีรอยยิ้มบางๆ ประทับอยู่ เฮ่าเทียนอยากเรียกเขาว่าบิดา แต่เขากลับไม่ต้องการเฮ่าเทียนเป็นบุตร
"ข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อว่ามันเป็นเจ้าจริงๆ"
เฮ่าเทียนยังคงไม่เชื่อ เพราะทั้งหมดนี้เหลือเชื่อเกินไป ต้องรู้ว่าบรรพชนเฉียนคุนเคยกล่าวกับเขาอย่างมั่นใจว่า ในบรรพกาลไม่มีใครสามารถหาเก้าดินแดนพบได้ แต่บัดนี้ลู่ชิงกลับปรากฏตัวอยู่ในเก้าดินแดน และยังอยู่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์ของบรรพชนเฉียนคุนอีก เขาจะเชื่อได้อย่างไร?
"เฮ่าเทียน หลายปีในอดีตผ่านไปป่านนี้ เจ้าก็ยังไม่มีความคืบหน้าเลยแม้แต่น้อย ข้ายืนอยู่ตรงหน้าเจ้าอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้ เจ้าก็ยังไม่กล้ารับรู้อีกหรือ?"
ลู่ชิงมองเฮ่าเทียนพร้อมส่ายหน้า ด้วยท่าทีผิดหวังที่เหล็กไม่ยอมกลายเป็นเหล็กกล้า
"ลู่ชิง เป็นเจ้าจริงๆ หรือ?"
ได้ยินเช่นนั้น เฮ่าเทียนทั้งคนราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ยืนนิ่งอยู่กับที่
"ของแท้ ไม่มีการเปลี่ยน"