กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าก็มาฆ่าข้าด้วยหรือ”
บรรพชนเฉียนคุนจ้องมองหนี่ว์วาแล้วถาม
“ไม่ต้องกล่าววาจาไร้ประโยชน์ ลงมือเถิด ส่งเจ้ากลับกุยซวี”
หนี่ว์วาเอามือหนึ่งไพล่หลัง อีกหัตถ์หยกแบออก แววตาเผยท่วงท่าเย้ยหยันตลอดกาล ทรงอำนาจจนเหลือเชื่อ
“โอหังนัก! แม้ข้าในความโกลาหลไม่อาจแสดงพลังได้ทั้งหมด แต่เจ้าอยากฆ่าข้าเกรงว่าคงไม่ง่ายเช่นนั้น แม้เจ้าจะฆ่าข้าได้ที่นี่ ข้าก็สามารถคืนชีพในเก้าดินแดน เจ้าคิดง่ายเกินไปหน่อยแล้ว”
บรรพชนเฉียนคุนหรี่ตา คิดว่าตนบรรลุอริยะมาตั้งแต่ยุคมหันตภัยอสูรร้าย ผู้ระดับอริยะที่ตายในมือเขาไม่ต่ำกว่า 1 คนแล้ว บัดนี้กลับมีผู้เอ่ยปากจะฆ่าเขา ช่างน่าขันเกินไป ล้วนบรรลุเป็นอริยะด้วยกัน ใครจะกลัวใคร
“กบใต้บ่อ รู้ได้อย่างไรว่าฟากฟ้าเบื้องบนกว้างใหญ่เพียงใด”