กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ทำลายมรรคา!”
พร้อมเสียงกระซิบเบา ๆ หมัดหนึ่งของลู่ชิงก็พุ่งออกไป ในชั่วพริบตา สายน้ำแห่งกาลเวลาถูกสั่นสะเทือนจนปรากฏออกมา ความโกลาหลรอบด้านนับร้อยล้านล้านลี้ถูกบีบอัดจนกลายเป็นจุดเอกฐาน แล้วก็ระเบิดออกในทันใด สุดท้ายก่อตัวเป็นหลุมดำมหึมาที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น หลังจากนั้นหลุมดำก็แปรกลับเป็นความโกลาหล ต่อมาสายน้ำแห่งกาลเวลาก็จางหายไป ทุกสิ่งกลับคืนสู่สภาพเดิม ราวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตา
หลังจากหมัดนั้น ลู่ชิงก็เก็บกลิ่นอายพลังอันสะเทือนทั่วหล้าของตนกลับคืน หมัดเมื่อครู่เขาไม่ได้พุ่งใส่มหาเทวะแห่งปัญจธาตุ เพราะหมัดเดียวนี้เพียงพอจะสังหารมหาเทวะแห่งปัญจธาตุได้ถึงร้อยครั้ง