เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้าสร้างโอกาส? ข้ากำกับดูแลทวีปสวรรค์?”
ภายใต้การล่อด้วยผลประโยชน์ของลู่ชิง ความทะเยอทะยานในใจของมหาเทวะแห่งปัญจธาตุผู้มีนิสัยคิดคดทรยศแต่กำเนิดอยู่แล้ว ยิ่งลุกโชนราวประกายไฟเล็กๆ ที่ลุกโหมขึ้นทุกขณะ
“ท่าน ไม่ทราบว่าข้าต้องสร้างโอกาสอย่างไร?”
มหาเทวะแห่งปัญจธาตุย่อมเป็นผู้ที่ท่องไปทั่วทุกสารทิศและรอดชีวิตจากยุคสัตว์ร้ายมาได้ เขารู้ดีว่าในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดได้มาเปล่า แล้วหนึ่งในเก้าดินแดนนั้นจะได้มาง่ายๆ เช่นนั้นได้อย่างไร?
“ง่ายมาก เจ้าเพียงหาทางล่อบรรพชนเฉียนคุนเข้าไปในส่วนลึกของห้วงโกลาหล เมื่อถึงเวลานั้นเหล่าอริยะก็จะลงมือปราบสังหารเขาเอง”
ลู่ชิงจ้องมองมหาเทวะแห่งปัญจธาตุและเอ่ยอย่างช้าๆ เขารู้ว่ามหาเทวะแห่งปัญจธาตุได้หวั่นไหวในใจไปแล้ว แต่สุดท้ายก็ยังคงหวาดกลัวอยู่บ้าง
“ง่ายเพียงเท่านี้หรือ?”