กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"สหายร่วมมรรคา ท่านคงรู้จักชื่อของท่านนายข้า หลัวโหว เป็นแน่?"
อู๋เทียนเปลี่ยนทิศทางคำพูด จ้องมองลู่ชิง ชัดเจนว่าต่อจากนี้คือฉากสำคัญ
"ถูกต้อง ชื่อเสียงอันเกรียงไกรของบรรพชนมารหลัวโหว ข้าย่อมรู้จักดี เขาเป็นวีรชนเหนือยุคอย่างแท้จริง มองข้ามอดีตปัจจุบันอนาคต แหงนมองกาลเวลาอันกว้างใหญ่ ไร้เทียมทานทั้งเก้าดินแดนสิบทิศ ข้าเลื่อมใสมาตั้งเนิ่นนานแล้ว เสียดายเพียงไร้วาสนาได้พบสักครั้ง"
ลู่ชิงพยักหน้า เพียงไม่กี่คำก็ทำให้ใจอู๋เทียนสบายขึ้นมาทันที ท้ายที่สุดหลัวโหวก็คือนายของเขา นายของตนมีผู้เลื่อมใส ตัวเขาในฐานะลูกน้องย่อมรู้สึกมีเกียรติ ยิ่งรู้สึกลู่ชิงเป็นสหายที่รู้ใจ