กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นอสูรตนนี้ตั้งมั่นอยู่ตรงนั้น ลู่ชิงจึงได้แต่บังคับเข็มทิศให้อ้อมไป ไอ้ตัวใหญ่ขนาดนี้ ถ้าไม่จำเป็นเขาก็ไม่อยากไปยั่ว
ทว่าลู่ชิงไม่ไปยั่วมัน ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะยอมปล่อยลู่ชิง เพราะตอนนี้สัตว์แห่งความโกลาหลตัวนั้นตื่นขึ้นแล้ว เห็นร่างมหึมาของมันขยับเล็กน้อย จากนั้นในร่างกายก็ปรากฏปากยักษ์ลึกลับปากหนึ่ง ดูดเข้าหาลู่ชิงและหนี่ว์วาอย่างรุนแรง
“หืม?”
สีหน้าลู่ชิงเปลี่ยนไป เพราะแรงดูดนั้นแข็งแกร่งเกินไปนัก เขากำลังจะหยิบระฆังหุนตุ้นออกมาสะกดปราบสัตว์แห่งความโกลาหล กลับเห็นหนี่ว์วาออกมือก่อนไปหนึ่งก้าวแล้ว