กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้านี่เอง เจ้าว่าข้าควรเรียกเจ้าไท่อีหรือเสวียนหยวนดีเล่า?”
ฉือโหยวจ้องมองเสวียนหยวนด้วยสีหน้าสลับซับซ้อน เขาเสมือนได้เห็นตงหวงในอดีตผู้ท่องไปทั่วบรรพกาล ผู้ถือสมบัติล้ำค่าแต่กำเนิดไร้เทียมทานผู้นั้น
“วาจานี้หมายความว่ากระไร?”
แม้เสวียนหยวนรู้ว่าไท่อีคือผู้ใด แต่ยามนี้เขายังมิได้ตื่นรู้จิตแท้ ไม่มีความทรงจำชาติปางก่อน ย่อมไม่รู้ที่มาของตน ทว่าก็แว่วๆ คาดเดาได้บ้าง
“ไม่เป็นไร เจ้ากลับไปเถิด ปัจจุบันเจ้ายังมิใช่คู่ปรับของข้า”