กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ศิษย์ลู่ชิงตั้งใจมาเยี่ยมคารวะท่านอาจารย์อาหนี่ว์วา”
ภายนอกวังหนี่ว์วา ลู่ชิงมองประตูใหญ่ที่ปิดสนิทอย่างเงียบ ๆ พลางรอการตอบรับของหนี่ว์วา
“เข้ามา”
ครู่ต่อมา เสียงหนึ่งอันเย็นเยียบดังมาจากภายในวังหนี่ว์วา จากนั้นประตูวังก็เปิดออก
“ที่นี่ของหนี่ว์วายังคงเย็นเยียบเหมือนเช่นเคย”
ลู่ชิงเดินช้า ๆ อยู่ในวังหนี่ว์วา ที่นี่แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ จากครั้งก่อน เมื่อมองไปทั่ววังหนี่ว์วา นอกจากหนี่ว์วาแล้วแม้แต่ยุงสักตัวก็ไม่มี ความเย็นเยียบและเงียบสงัดชวนให้หวาดเสียว ซึ่งทำให้ลู่ชิงอดนึกถึงห้วงเวลาอันโดดเดี่ยวหนึ่งล้านปีในกุยซวีไม่ได้
“ศิษย์คารวะท่านอาจารย์อาหนี่ว์วา”