กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ้? ผลโสมมนุษย์?”
เมื่อเห็นผลโสมมนุษย์ ดวงตาของหยวนสื่อก็เปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย ลูกท้อเซียนนั้นเขาเคยกินมามากแล้ว แต่ผลโสมมนุษย์นี้เขาเคยกินเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น สมกับคำที่ว่าของหายากย่อมมีค่า เปลี่ยนรสชาติดูบ้างก็ไม่เลว
“อาจารย์ผู้เคารพ นี่เป็นของที่ศิษย์ตั้งใจไปเก็บมาจากเจิ้นหยวนจื่อเอง ก็เพื่อให้ท่านอาจารย์ได้เปลี่ยนรสชาติดูขอรับ”
ลู่ชิงไม่เอ่ยถึงคำกำชับของเจิ้นหยวนจื่อที่มีต่อรั่วหลิงแม้แต่คำเดียว อย่างไรก็เป็นเพียงผลไม้ผลเดียว ใครเป็นคนมอบก็เหมือนกัน
“อืม ดีมาก ศิษย์ช่างมีน้ำใจ”
หยวนสื่อกินไปไม่กี่คำก็พอใจอย่างยิ่ง สิ่งที่เขาพอใจไม่ใช่ผลโสมมนุษย์ แต่เป็นความกตัญญูที่ศิษย์คู่นี้มีต่อเขา