กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กระบี่เซวียนหยวน? นี่ให้ข้าหรือ?”
เสวียนหยวนกำกระบี่ที่ลอยอยู่เบื้องหน้าของตน พินิจอักษรสองตัว “เสวียนหยวน” บนตัวกระบี่อย่างละเอียด ในชั่วขณะที่กำกระบี่นี้ เสวียนหยวนก็รู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่สุดสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ยามนี้เขารู้สึกเพียงว่าตนมีพลังที่ไม่อาจใช้หมดสิ้น จำเป็นต้องระบายออกด้วยการสังหาร
“ได้ยินหรือไม่? มีคนให้ข้าใช้กระบี่นี้ฟันกะโหลกศีรษะของเจ้า”
เสวียนหยวนถือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เสวียนหยวน เดินอย่างช้า ๆ เข้าหาชายที่คุกเข่าหมอบอยู่กับพื้น ในดวงตามีเพียงความไร้เมตตาและเย็นชา
“อย่า อย่าสังหารข้า นายของข้าคือฉือโหยว เจ้าสังหารข้าจะก่อภัยมหันต์ครั้งใหญ่ เจ้ายังหนุ่มนัก อย่าหุนหันพลันแล่นเป็นอันขาด”