กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ้? ศิษย์หลานหรานเติงมีความสามารถถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
เจียอิ่นและจุ่นถีต่างเผยสีหน้าประหลาดใจยินดี ดินแดนตะวันตกของพวกเขามิใช่ขาดคนมีความสามารถเช่นนี้หรอกหรือ?
“แหม ศิษย์พี่ใหญ่ยกย่องเกินไปแล้ว ข้าก็เพียงรู้เล็กน้อยเท่านั้น รู้เล็กน้อยเท่านั้น”
เห็นลู่ชิงยกย่องตนเองถึงเพียงนี้ หรานเติงย่อมไม่โง่ถึงขั้นทำให้ตนเองและลู่ชิงเสียหน้า จึงได้แต่ทำทีเป็นผู้มีความสามารถจริงแต่รู้จักเก็บงำ
“อาจารย์อาทั้งสอง ศิษย์ขอเสนอให้อาจารย์อาหรานเติงดำรงตำแหน่งจ้าวพุทธะ เพื่อจะได้แสดงความสามารถได้ดียิ่งขึ้นและสร้างคุณูปการแก่การฟื้นฟูดินแดนตะวันตก”
ลู่ชิงกล่าวแนะนำเจียอิ่นและจุ่นถีด้วยสีหน้าจริงจัง