กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ้? เขาไม่เคยลงมือเลย เหตุใดระดับบำเพ็ญจึงเพิ่มพูนรวดเร็วถึงเพียงนี้?”
ลู่ชิงย่อมไม่เชื่อว่าเฮ่าเทียนไม่ได้บำเพ็ญฝึกฝนวิธีนี้
“นี่…”
ได้ยินคำถามนี้ ซางหยางก็ลังเลอยู่บ้าง เพราะหากเขาพูดออกไปและเฮ่าเทียนรู้เข้า ก็คงยากจะหนีพ้นความตาย
“หืม?”
ลู่ชิงขมวดคิ้ว ในพริบตาก็ทำให้ซางหยางหวาดกลัวจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง
“ทุกครั้งที่พวกข้ากลืนกินสรรพชีวิตได้สิ่งใด ต้องมอบครึ่งหนึ่งให้เฮ่าเทียน”
ภายใต้การข่มขู่อำนาจของลู่ชิง สุดท้ายซางหยางก็เอ่ยความจริงออกมา ถึงอย่างไรเมื่อเทียบกับการอาจต้องตายในภายหน้า การตายเดี๋ยวนี้ก็น่ากลัวกว่า
“ที่แท้เป็นเช่นนี้…”