กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผู้อาวุโสเป็นผู้ใดกันแน่?”
ลู่ชิงจ้องมองชายชราผู้พิสดารผู้นี้โดยตรง ในสายตาของเขา ชายชราผู้นี้ไม่มีกลิ่นอายอริยะเลย ฟันจากกลิ่นอายของเขาแล้ว บุคคลผู้นี้ควรอยู่ในระดับบำเพ็ญขอบเขตกึ่งอริยะ เพียงแต่ก่อนหน้านี้ปราณมรณะบนร่างเขาหนาแน่นเกินไปจนกลบกลิ่นอายแท้ของเขาไว้ ตอนนี้ปราณมรณะจางหายไป ลู่ชิงจึงมีการรับรู้
“ข้าผู้เป็นเทพนามเต้าเตียน เจ้าผู้น้อย เจ้าเป็นเพียงเซียนทองต้าหลัว แต่กลับมีสมบัติล้ำค่าถึงสามชิ้นพร้อมกัน ดูแล้วที่มาของเจ้าไม่ธรรมดาเลย”
ชายชราจู่ๆ ก็มีแสงประกายในดวงตา พินิจลู่ชิงอย่างละเอียด เริ่มแรกเผยสีหน้าสงสัย จากนั้นในดวงตาก็มีประกายตกใจแวบหนึ่ง สุดท้ายกลับคืนสู่ความเรียบเฉย
“ข้าผู้เป็นเทพ?”