กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จริงสิ ศิษย์หลาน เจ้าเด็กผู้ติดตามคนนั้นกล่าววาจาหมิ่นเกียรติพวกเราว่าอย่างไรกันแน่ เจ้าจึงโกรธถึงเพียงนี้ ถึงกับชักสมบัติล้ำค่าแต่กำเนิดออกมาด้วย
ยามนี้จุ่นถีเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย เพราะในความทรงจำของเขา ลู่ชิงมีนิสัยดีมาโดยตลอด ปฏิบัติต่อผู้อื่นอ่อนโยนยิ่งนัก ไม่มีทางโกรธมากเช่นนี้โดยไร้เหตุ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหล่าอริยะอื่นก็พากันมองไปทางลู่ชิง อยากรู้ว่าเฮ่าเทียนกล่าววาจาหมิ่นเกียรติพวกเขาว่าอย่างไรกันแน่
"เรื่องนี้..." ลู่ชิงเผยสีหน้าลำบากใจ
"สหายเต๋าไท่ชู อย่าบอกว่าเป็นถ้อยคำที่เอ่ยได้ยากกระมัง ? หากเป็นเช่นนั้น ก็แล้วไปเถิด"
โฮ่วถู่เห็นลู่ชิงมีสีหน้าลำบากใจ จึงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยน