กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านอาจารย์จะรับข้าเป็นศิษย์หรือ?”
เฮ่าเทียนและเหยาฉือมองหน้ากันแวบหนึ่ง ไม่อาจเชื่อคำที่เพิ่งได้ยิน ความสุขมาเร็วนักจนตั้งตัวไม่ทัน
พึงรู้ว่านี่คือศิษย์ของบรรพชนเต๋า ศิษย์กับเด็กผู้ติดตามนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว เท่ากับในชั่วพริบตาก็ยืนเคียงเหล่าอริยะ ก้าวขึ้นสู่ยอดสูงสุดของสรรพชีวิตในคราเดียว
“ศิษย์คารวะอาจารย์ผู้เคารพ”
มิทันคิดมาก วาสนาอันยิ่งใหญ่ที่พบได้ยากในหมื่นยุคเช่นนี้ เฮ่าเทียนและเหยาฉือไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมพลาด ทั้งสองคุกเข่าลงกับพื้นโขกศีรษะคำนับทันที สีหน้าปีติยินดีไม่อาจปกปิดได้เลย
“อืม ลุกขึ้นเถิด” เมื่อเห็นเฮ่าเทียนและเหยาฉือคุกเข่าคำนับ บรรพชนเต๋าพยักหน้าอย่างพอใจ