กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ชิงโบกมือใหญ่ครั้งหนึ่ง โอสถเซียนเก้าผันหนึ่งเม็ดก็ลอยขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าราชาอินทรีปีกทอง
“โอสถเซียนเก้าผันหรือ”
อินทรีปีกทองพิจารณาโอสถเซียนเบื้องหน้าอย่างละเอียด รู้สึกเพียงกลิ่นยาที่เข้มข้นถึงขีดสุดประโคมเข้าที่ใบหน้า เขาเพียงได้กลิ่นคำหนึ่ง ทั้งร่างก็รู้สึกลอยเบาในทันใด
“เป็นอันใดหรือ กลัวว่าโอสถเซียนเม็ดนี้จะมีพิษหรือ”
ลู่ชิงมองราชาอินทรีปีกทองที่สีหน้าลังเลแล้วหัวเราะเบาๆ
“นกโง่ก็คือนกโง่ ตานกไม่รู้จักของดีอย่างโอสถเซียน นี่คือโอสถเซียนเก้าผันที่อริยะไท่ชิงหลอมสร้าง หากเจ้าไม่เอาก็ยกให้ข้า”
ตี้ทิงทำหน้าเยาะเย้ย ในใจอยากจะแย่งโอสถเซียนเม็ดนั้นมากินเสียให้ได้ ต้องรู้ไว้เถิด โอสถเซียนคือของโปรดที่สุดของเขา