กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตี้จั้งเอ๋ย ข้านี้ล้วนทำเพื่อเจ้าทั้งนั้น เหตุใดเจ้าจึงไม่เข้าใจความปรารถนาดีของข้าเลย”
ตี้ทิงมีท่าทางเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง ราวกับเจ็บใจที่เหล็กดีไม่แปรเป็นเหล็กกล้า
“เพื่อข้ากระนั้นหรือ? ข้าเห็นเจ้าก็แค่อยากกินโอสถเซียนเก้าผันของท่านจักรพรรดิเทพชัด ๆ ข้าตี้จั้งเป็นชายชาติหาญสูง 8 ศอก จะก้มกายยอมสยบเพราะโอสถเซียนเก้าผันเพียงไม่กี่เม็ดได้อย่างไร?”
ตี้จั้งยืนไพล่หลัง มองไกลออกไป มีกระดูกทรนงเกินจะบรรยาย
“ถุย! โอสถเซียนเก้าผันที่ท่านจักรพรรดิเทพประทาน ข้าก็ไม่เคยเห็นเจ้าปฏิเสธเลย อีกทั้งทุกครั้งเจ้ากินมากกว่าข้าเสียอีก”
ตี้ทิงมองตี้จั้งด้วยสีหน้าดูแคลน หากมันไม่รู้จักตี้จั้งเป็นอย่างดี ก็คงเชื่อคำโกหกของเขาเข้าจริง ๆ