กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายน้อย โปรดไว้ชีวิต ข้ารู้ว่าตนผิดแล้ว”
ชายชรานั้นถูกตราประทับพลิกฟ้าฟาดด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวจนกายเนื้อแหลก เหลือเพียงจิตดั้งเดิมลอยอยู่ในอากาศ ตอนนี้เขาไม่มีสภาพหยิ่งผยองเหมือนแต่ก่อนแม้เพียงเสี้ยว ถึงกับคุกเข่าขอชีวิตตรง ๆ ถึงอย่างไรฟ้าใหญ่ผืนพิภพใหญ่เพียงใดก็ไม่ใหญ่เท่าชีวิตของตนเอง
“สหายน้อย ผู้นี้ชั่วร้ายอุกอาจอย่างยิ่ง อย่าไว้ชีวิตเขาเด็ดขาด”
อาจเป็นเพราะเห็นรั่วหลิงมีสีหน้าลังเล ในเวลานี้เอง ชายที่ถูกชายชราทำร้ายจนบาดเจ็บก่อนหน้านี้ก็เอ่ยขึ้น ชายชรามิเพียงแย่งสมบัติวิเศษของเขา ยังเกือบเอาชีวิตเขา ในใจเขาย่อมอยากให้ชายชราตาย
“นี่…”