กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ”
“น้องหญิงโฮ่วถู่ หรือว่าเจ้าจะละทิ้งพวกเราเช่นนี้ ละทิ้งเผ่าอูหรือ”
เหล่าบรรพชนอูทั้งหมดต่างเผยสีหน้าไม่อาจเชื่อได้
“ยังไม่ชัดอีกหรือ การละทิ้งเผ่าอูแล้วบรรลุเป็นอริยะได้ เหตุใดนางจะไม่ละทิ้ง”
จู้หรงหัวเราะเย็นชา
“น้องหญิงโฮ่วถู่ เป็นเช่นนั้นจริงหรือ เจ้าจะละทิ้งพวกข้าเพื่อตำแหน่งอริยะนั้นจริง ๆ หรือ”
กงกงเอ่ยถามด้วยสีหน้าโศกสลด
“พี่ชายทั้งหลาย ข้าได้แปรกายเป็นวัฏสงสารแล้ว นี่คือการเลือกของข้าเอง หวังว่าพวกพี่จะยอมรับและทำตามความประสงค์ของข้า”
เงียบไปครู่หนึ่ง เสียงของโฮ่วถู่ก็ดังมาจากดินแดนแห่งวัฏสงสารอีกครั้ง
“ดี ช่างเป็นอริยะโฮ่วถู่เสียจริง ในเมื่อเจ้าอยากเป็นอริยะผู้นั้น เช่นนั้นพี่น้องของข้าก็ไม่ขอเอื้อมเกี่ยวเจ้าอีก พวกเราไป”