เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สมบัติวิเศษแห่งมิติหรือ?”
ลู่ชิงประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเขาสัมผัสได้ถึงพลังแห่งมิติจากสิ่งนั้น
“หืม?”
ฉือหางเปลี่ยนสีหน้า เพราะนางควบคุมแจกันสมบัติหมายจะดูดลู่ชิงเข้าไปในแจกัน แต่กลับพบว่าไม่ว่านางจะเร่งควบคุมอย่างไร ร่างของอีกฝ่ายก็ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว
“ศิษย์พี่ใหญ่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศถึงเพียงนี้ ถึงกับเข้าใจกฎแห่งมิติ ฉือหางขอยอมรับความด้อยกว่าเจ้าค่ะ”
เมื่อเห็นว่าสมบัติวิเศษแห่งมิติของตนก็ทำอะไรลู่ชิงไม่ได้ นางยิ่งรู้สึกลึกซึ้งว่าลู่ชิงหยั่งไม่ถึง จึงเก็บแจกันสมบัติกลับไปในทันที
“ศิษย์น้องหญิงฉือหาง ขอบคุณที่ยอมอ่อนให้”
ลู่ชิงยิ้มอยู่บนใบหน้าโดยไม่กล่าวมากความ
เขาชำนาญกฎแห่งมิติ ยิ่งหลอมรวมผลแห่งเต๋าแห่งมิติได้ สมบัติวิเศษแห่งมิติเพียงหนึ่งเดียวจะทำอะไรเขาได้อย่างไร?