กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่นี่คือที่พำนักของอริยะงั้นหรือ? ช่างเป็นขอบเขตอริยะที่งดงามยิ่งนัก…”
เชิงเขาคุนหลุน ชายหนุ่มหนึ่งคนกับหญิงสามนางแหงนมองภูเขายักษ์เบื้องหน้า ด้วยท่าทางราวกับไม่เคยพบเห็นโลกกว้างมาก่อน เมื่อมองไปไกลสุดสายตา ภูเขานี้เต็มไปด้วยพลังเซียนอบอวล กฎแห่งมหามรรคานานัปการโอบล้อม บางคราก็แลเห็นกระเรียนเซียนร่อนเร่ท่องไปในพลังเซียนนั้น
สี่คนนี้มิใช่จ้าวกงหมิงกับสามเซียวแล้วจะเป็นผู้ใดได้?
วันนั้นทั้งสี่คนได้รับการแนะนำจากลู่ชิง ออกจากเกาะเซียนสามองค์มายังคุนหลุนเพื่อคารวะเป็นศิษย์ โชคของทั้งสี่คนก็นับว่าดีพอตัว ตลอดทางไม่พบภัยอันตรายใหญ่หลวงใด
“สถานที่ของอริยะย่อมมิอาจเทียบได้กับแดนสามัญธรรมดา” หยุนเซียวเอ่ยขึ้น
“ไม่รู้ว่าอริยะนั้นจะมีรูปโฉมเช่นไรกันแน่?”