กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มองหญิงสาวในอาภรณ์ขาวทั้งตัวผู้นี้ ลู่ชิงก็เงียบงัน เขารู้ว่านางอ่อนโยนเมตตา ไม่เคยชอบการต่อสู้แย่งชิง
แม้เขากับเสี่ยวถู่จะเป็นสหายรู้ใจกัน มีความผูกพันจากการสนทนามรรคาแลกเปลี่ยนใจกัน แต่ก็ยังห่างไกลจากระดับที่พร้อมจะให้คำมั่นต่อกันในความเป็นความตาย ทว่าตอนที่เขาตกอยู่ในจุดสุดท้ายของความสิ้นหวัง เสี่ยวถู่กลับตัดสินใจยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาอย่างไม่ลังเล
หญิงสาวที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพและความชอบธรรมเช่นนี้ ทำให้ในใจลู่ชิงทั้งซาบซึ้งทั้งทอดถอนใจ เพราะหญิงที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพและความชอบธรรมเพียงนี้ กลับต้องสุดท้ายอยู่เพียงลำพัง กลายเป็นวัฏสงสารชั่วนิรันดร์