เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นอนสูงเหนือเมฆเก้าชั้น เบาะบำเพ็ญสำเร็จเต้าเจิน นอกฟ้าดินอันลึกล้ำ ข้าคือผู้เป็นใหญ่แห่งสำนัก”
“อีกพันปีข้างหน้า ข้าจะเริ่มแสดงธรรมครั้งที่สอง ณ วังจื่อเซียว เพื่อคลายความมืดบอดของสรรพชีวิต ชี้แจงวิถีแห่งเต๋าของสรรพชีวิต ผู้มีวาสนาล้วนมาฟังได้”
วันหนึ่ง บนแผ่นดินบรรพกาล เสียงหนึ่งอันลึกล้ำเกินหยั่งถึงพลันดังก้องในใจสรรพวิญญาณ ทันใดนั้นก่อให้เกิดความตื่นตะลึงไปทั่ว ใครก็รู้ว่าเจ้าของเสียงนี้คืออริยะเพียงหนึ่งเดียวในยุคปัจจุบัน ผู้อันดับหนึ่งแต่โบราณกาล!
“เฮ่ย! เร็วถึงเพียงนี้ก็ถึงการแสดงธรรมครั้งที่สองของหงจวินแล้วหรือ?”
ในเวลาเดียวกัน ใต้เชิงเขาปู้โจว มีเสียงถอนหายใจหนึ่งครั้ง พิจารณาดี ๆ แล้ว ที่นี่ไม่มีสรรพชีวิตใด มีเพียงเถาน้ำเต้าต้นหนึ่งหยั่งรากอยู่ ณ ที่นี้ เถานี้มีสีคราม กฎแห่งมหามรรคาหลายหลากถักทอกันบนผิวลำต้น กลิ่นอายชีวิตแต่กำเนิดอันเข้มข้นแผ่กระจายออกมาจากเถานั้น
บนเถาน้ำเต้ายังมีน้ำเต้าเจ็ดลูกงอกอยู่ น้ำเต้าเจ็ดลูกนี้มีสีทอง แดง ม่วง ขาว คราม เหลือง และสีเขียวตามลำดับ น้ำเต้าแต่ละลูกต่างแผ่กลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของตนออกมา