กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 ฟ้องแม่
คนคนนี้เสียงดังจังเลย!
ซูเหิงก้มหน้าลง ก็เห็นท่าทางคิ้วขมวดมุ่นของลูกสาวตัวเองทันที
“ลูกเป็นอะไรไปเนี่ย”
อันอันเบี่ยงหลบปลาในมือเขา แวบไปอีกด้านหนึ่ง กอดต้นขาเขาไว้แล้วแอบอยู่ด้านหลังขาของเขา
ซูเหิงมองการกระทำต่อเนื่องของเธอแล้วรู้สึกขำอยู่บ้าง “อันอัน ลูกเป็นอะไรไปเนี่ย เขินเหรอ”
“ไม่ใช่ค่ะ ก็แค่...” อันอันเม้มปากแน่น ยังคงกลืนคำที่อยากจะพูดลงคอไป
ซูเหิงโยนปลาในมือลงถัง ย่อตัวลง ใช้มือข้างที่สะอาดโอบเอวของอันอันไว้
“อันอัน เมื่อกี้ลูกอยากพูดอะไร”