กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 240 อยากรู้อยากเห็น
ซูเหิงล็อกจักรยานเรียบร้อย จากนั้นก็แก้เก้าอี้ตัวเล็กที่มัดอยู่บนเบาะหลังจักรยานลงมา วางไว้ตรงจุดที่ค่อนข้างราบเรียบและมีร่มเงาต้นไม้บังแดด ห่างจากริมลำน้ำ 1 เมตร
“อันอัน ลูกนั่งอยู่ตรงนี้นะ อย่าเดินเพ่นพ่าน”
“ริมน้ำอันตรายมาก ถ้าลูกอยากจะมาดูแถวริมน้ำ ต้องบอกพ่อก่อนเข้าใจไหม”
อันอันพยักหน้าอย่างว่าง่าย
มาทุกครั้งก็มีคำกำชับแบบนี้ เธอแทบจะท่องได้อยู่แล้ว
คุณลุงหวังยืนมองอยู่ข้าง ๆ อย่างอารมณ์ดี พลางเอ่ยกับซูเหิง “เสี่ยวซู นายกังวลเกินไปแล้ว ให้ฉันพูดนะ อันอันของเราน่ะว่าง่ายที่สุดแล้ว ทุกครั้งที่มากับนาย ฉันไม่เคยเห็นเธอขยับออกจากเก้าอี้ตัวเล็กนั่นเลย”