กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 236 บรรยากาศ
“เจ็ดโมงกว่าแล้ว” ซูเหิงตอบเสียงเบา ด้วยกลัวว่าจะปลุกเจ้าตัวแสบที่อยู่ตรงกลางให้ตื่น
ลู่เหยียนตื่นเต็มตาในพริบตาเดียวแล้วลุกขึ้นมานั่ง
ซูเหิงเห็นดังนั้นจึงรีบพูด “ไม่ต้องรีบ ยังมีเวลาอยู่”
ลู่เหยียนพยักหน้า ก้มมองอันอันแล้วโน้มตัวลงไปหอมเบา ๆ ทีหนึ่ง จากนั้นจึงปีนลงมาจากเตียง
“ภรรยา แล้วฉันล่ะ ฉันก็อยากโดนหอมบ้าง”
ลู่เหยียนส่งเสียงจิ๊ปากเบา ๆ เดินมาตรงหน้าเขาแล้วก้มลงหอมแก้มคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงหนึ่งที “แบบนี้พอใจหรือยัง”
“ยังไม่พอ...”
“พอแล้ว อย่ามางอแง ฉันจะไปล้างหน้าแปรงฟันแล้ว” ลู่เหยียนโบกมือ หมุนตัวเดินไปสวมเสื้อผ้าที่ปลายเตียงแล้วเดินออกจากห้องไป