กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 234 รังแก
อันอันเห็นซูเหิงขึ้นมา ก็ส่งเสียงร้อง “อ๊า อ๊า!” ขึ้นมาอีกสองที
“อันอัน ให้พ่ออุ้มหน่อยดีไหม”
“ลูกตัวโตขึ้นตั้งเยอะแล้ว อย่าไปนอนทับบนตัวแม่เลยนะ ตกลงไหม”
ซูเหิงยื่นมือออกไปหมายจะอุ้มเธอเข้ามา
ทว่าอันอันยังไม่ทันได้ปฏิเสธ ลู่เหียนก็เริ่มไม่ยอมก่อนแล้ว หล่อนรีบกระชับอ้อมแขนแน่นเข้าทันที “ซูเหิง คุณจะทำอะไร ฉันยังกอดไม่จุใจเลย คุณจะอุ้มอันอันไปได้ยังไง”
ซูเหิงหัวเราะชอบใจ “ได้ ๆ ๆ ผมผิดเอง ไม่รบกวนเวลาใกล้ชิดของพวกคุณแล้ว”
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้หดมือกลับไป หากแต่ยื่นแขนไปรวบตัวทั้งสองคนเข้ามากอดไว้แทน
“คุณกอดอันอัน ผมกอดพวกคุณสองคน แบบนี้ใช้ได้แล้วใช่ไหม”
“ฮิ ๆ ๆ...” อันอันหัวเราะชอบใจ