กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 อัปลักษณ์
ซูเหิงรีบอุ้มเด็กน้อยเดินเลี่ยงออกมา เขานึกว่าเด็กน้อยไม่ชอบที่มีคนมารุมล้อม
“โอ๋ ๆ! อันอันไม่ร้องนะ พ่อจะพาหนูไปเดินเล่นที่อื่น!”
“พวกป้าสะใภ้คุยกันไปก่อนนะ ผมพาเด็กไปเดินเล่นแถวนี้หน่อย”
“ไปเถอะ ๆ!”
พวกหล่อนฟังเสียงเด็กร้องไห้งอแง พลางคิดในใจว่าเด็กคนนี้ต้องคิดถึงแม่แน่ ๆ
ก็จริง เด็กเพิ่งจะกี่เดือนกันเชียว?
“เฮ้อ วิศวกรลู่กับพวกวิศวกรเหล่านั้นไม่ง่ายเลยจริง ๆ!”
“นั่นสิ! เด็กเพิ่งจะกี่เดือนก็ต้องไปปฏิบัติงานนอกสถานที่แล้ว”
“แต่คิดดูก็รู้ คงหมดหนทางแล้วจริง ๆ ถึงได้จัดให้เธอไปปฏิบัติงานนอกสถานที่แบบนั้น”