ตอนที่ 224 เกิดเรื่องแล้ว

ตอนที่ 224 เกิดเรื่องแล้ว

ซูเหิงปั่นจักรยานด้วยความเร็วไม่ช้าไม่เร็วจนลับสายตาไปจากถนนตรงที่ตั้งของโรงพยาบาล

เขาไม่กล้าแม้แต่จะเร่งความเร็ว ทั้งที่ในใจร้อนรนเป็นที่สุด ทว่าเขายังคงพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่แสดงอาการออกมา

ลู่เหยียนดึงชายเสื้อสองข้างเอวของเขาเบา ๆ พลางตบเบา ๆ “ไม่ต้องรีบ ขอแค่กลับถึงบ้านก็พอแล้ว”

ใช่ ขอแค่กลับถึงบ้านก็พอแล้ว!

ระยะทางสั้น ๆ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ซูเหิงไปตลอดทางด้วยความกระวนกระวายใจ เขาหวาดกลัวจริง ๆ ว่าจะมีกลุ่มคนดักทางโผล่พรวดพราดออกมา

ยังโชคดีที่แคล้วคลาดปลอดภัยจนกลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัว