กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 ช่างบังเอิญเหลือเกิน
ตลอดครึ่งเดือนติดต่อกัน แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วไม่กล้าลงไปข้างล่างเลย ฟู่เจี้ยนกั๋วยังถูกคนอื่นเอ่ยถามถึง
ฟู่เจี้ยนกั๋วใช้ข้ออ้างว่าช่วยเลี้ยงลูกปัดสวะให้พ้นตัวไป
ทว่าพอกลับถึงบ้าน เขาก็ยังพูดกับแม่ของฟู่เจี้ยนกั๋ว “แม่ แม่ก็อย่าเอาแต่อุดอู้อยู่ในบ้านทั้งวันเลย ออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้างเถอะ ไม่อย่างนั้นมันจะดูเหมือนแม่ร้อนตัวมากเกินไป”
แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ค่อยพอใจเท่าไร
หม่าเหวินเหวินพูดสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ “ใช่ ๆ มีเวลาก็พาลูกลงไปเดินเล่นบ้างเถอะ อย่าเอาแต่อยู่ในบ้านเลย ร้องไห้ไม่หยุดทั้งวัน น่ารำคาญจะตายอยู่แล้ว”
แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วโกรธแต่ไม่กล้าพูด นี่มันลูกใครกันล่ะ