กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 201 ทำตัวเองแท้ ๆ
ซูเหิงที่ตกปลาได้เป็นครั้งแรกมีนิสัยเหมือนกับเหล่านักตกปลาส่วนใหญ่ เขาถือปลาตัวเล็กขนาดเท่าฝ่ามือเพียงตัวเดียวที่ตกได้ตลอดครึ่งวัน เดินเข็นรถกลับมาตลอดทางจนถึงเขตบ้านพักครอบครัว
ทุกครั้งที่เจอคน จะต้องยกปลาตัวเล็กในมือขึ้นมาแกว่งไปแกว่งมาตรงหน้าคนผู้นั้น
ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าคนถึง 80% ต่างพากันสงสัยปลาในมือเขา “อ้าว สหาย ปลาของนายตัวนี้ซื้อมาหรือว่าไปตกมาจากที่ไหนล่ะ”
“ฮ่า สหาย คุณนี่ตาทิพย์จริง ๆ ปลาตัวนี้ฉันตกขึ้นมาจากแม่น้ำเองเลยนะ ก็แม่น้ำสายที่ไหลผ่านสวนสาธารณะนั่นไง ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ ตลอดบ่ายนี้มีแค่ฉันคนเดียวที่ตกได้เลยนะ!”
คนเดินถนน: “...”
คำพูดทำนองนี้ ซูเหิงพูดไปตลอดทางไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ