กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 188 ขอการปลอบประโลม
ตกค่ำ ซูเหิงกับลู่เหยียนนอนลงบนเตียง
ซูเหิงถึงได้เริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงบ่าย
“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม” ลู่เหยียนดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรึ่บ มองซูเหิงด้วยสีหน้ากระวนกระวายใจ
ซูเหิงจงใจกลิ้งบนเตียงหนึ่งรอบให้เธอดู “คุณดูสิ ผมไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิด”
ลู่เหยียนถอนหายใจโล่งอก “คุณเล่าให้ฉันฟังหน่อยว่าตกลงมันเป็นยังไงกันแน่”
“ได้!” ซูเหิงต้องการคนระบายความในใจจริง ๆ โค้งตัวลงทันใด สองมือสวมกอดเอวคอดของลู่เหยียน ซุกหน้าลงกับหน้าท้องนุ่มของเธอ
ลู่เหยียนไม่ได้ปฏิเสธ สองมือลูบลงบนเส้นผมของเขา คอยลูบปลอบประโลมเบา ๆ