กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 พบกันอีกครั้ง
“พวกแกไปไหนกันมา ทำไมกลับมาป่านนี้ ไม่รู้จักกลับมาช่วยฉันทำงานบ้างเลย” แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วแกล้งทุบเอวที่ยังเจ็บอยู่ของตนเองด้วยท่าทางเจ็บปวด
ทว่า ฟู่เจี้ยนกั๋วกับหม่าเหวินเหวินกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย หรือจะพูดว่าเห็นแล้วแต่ไม่ใส่ใจก็ว่าได้ พวกเขายังคงหงุดหงิดที่ไม่ได้อวดกับคนที่อยากจะอวดใส่
“แม่ อาการเจ็บเอวของแม่ก็ใกล้จะหายแล้ว แค่ทำงานนิด ๆ หน่อย ๆ เองไม่ใช่หรือ จำเป็นต้องตะโกนเสียงดังขนาดนั้นด้วยเหรอ”
แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วหน้าเหวอค้าง “...”
หม่าเหวินเหวินพยักหน้าเออออตาม “นั่นสิ”
“แม่ รีบเข้าเถอะ เหวินเหวินตั้งครรภ์แล้ว ปล่อยให้หิวไม่ได้หรอกนะ”
หม่าเหวินเหวินมองแม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วด้วยสีหน้าลำพองใจ