กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 160 หน้าหนา
ทุกคนพากันเงยหน้าขึ้นพร้อมเพรียง
“นี่ตะโกนเรียกบ้านฟู่เจี้ยนกั๋วหรือเปล่า”
“ดูเหมือนจะใช่!”
ซูเหิงครุ่นคิด คงเป็นเพราะแม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วใช้ชีวิตในชนบทได้ไม่ค่อยสบาย จึงโทรศัพท์มา
“ทำไมไม่มีใครลงมาจากตึกเลยล่ะ”
“เธอโง่หรือเปล่า! ฟู่เจี้ยนกั๋วไปทำงาน ในบ้านมีแค่หม่าเหวินเหวินอยู่ เธอจะยอมรับโทรศัพท์แม่สามีคนนั้นของเธอเรอะ”
“ฮะ ๆ นั่นสินะ!”
ด้วยความสัมพันธ์แม่สามีกับลูกสะใภ้จอมปลอมพรรค์นั้น ถ้าหม่าเหวินเหวินยอมก้าวขาเดินลงมา นั่นถึงจะเรียกว่าเกิดปาฏิหาริย์
ซูเหิงฟังพวกเธอคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่ด้านข้าง ไม่ได้สอดปาก ทว่ารอยยิ้มตรงมุมปากกลับหุบไม่ลงเลยแม้แต่น้อย