ตอนที่ 158 เดินซื้อของ

ตอนที่ 158 เดินซื้อของ

ในที่สุด วันหยุดที่นัดหมายกันไว้ก็มาถึง

ซูเหิงพาลู่เหยียนซ้อนท้ายมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้า

“ถ้ามีไหมพรม พวกเราก็ซื้อไหมพรมเพิ่มอีกหน่อยดีไหม ฉันจะถักเสื้อไหมพรมให้พวกเราคนละตัว แล้วก็ถักให้พ่อตาแม่ยายอีกคนละตัว เป็นไง”

“นายถักเสื้อไหมพรมเป็นด้วยเหรอ” ลู่เหยียนประหลาดใจอย่างยิ่ง

[ทำไมรู้สึกเหมือนเขาอัปทักษะความเป็นพ่อบ้านแม่เรือนสารพัดอย่างจนเต็มพิกัดเลยล่ะ]

[เข้าครัวทำกับข้าว ทำความสะอาด ซักเสื้อผ้าตัดเย็บเสื้อผ้า ตอนนี้ยังถักเสื้อไหมพรมเป็นอีก เหลือเชื่อจริง ๆ !]

[เก่งกาจ!]

มุมปากของซูเหิงยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“เมื่อก่อนแม่ฉันค่อนข้างยุ่ง ฉันก็เลยเรียนรู้ไว้บ้าง”