กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 142 ลู่เหยียนโกรธ
ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะร่าออกมาในทันที
“งั้นฉันวางไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”
ซูเหิงนั่งกลับลงไปอีกครั้ง
“จริงสิ ภรรยา เมื่อวานยังมีอีกสองสามเรื่องที่ยังไม่ได้เล่าให้เธอฟัง”
ลู่เหยียนกัดแผ่นแป้งเจียนปิ่งในมือไปหนึ่งคำ “เคี้ยว ๆ ๆ อืม นายพูดสิ”
“ฉันไปโรงเรียนเพื่อกลับเข้าเรียนแล้วล่ะ รอเรียนจบเทอมนี้ก็จบมัธยมต้นแล้ว”
“อืม! นายเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า พอจบมัธยมต้นแล้วนายสามารถเรียนต่อได้”
“ได้สิ ถึงตอนนั้นฉันจะเรียนมัธยมปลายต่อ ก็เหมือนกับตอนนี้นั่นแหละ แค่ใส่ชื่อไว้ ไม่ต้องไปโรงเรียน พอถึงเวลาสอบค่อยไปเข้าสอบ”