ตอนที่ 140 บ่นพร่ำเพรื่อ

ตอนที่ 140 บ่นพร่ำเพรื่อ

ลู่เหยียนยืนอยู่ที่เดิม เฝ้ามองซูเหิงที่กวาดตามองเธอรอบหนึ่งแล้วก็เริ่มง่วนทำงาน ปากก็ยังคงบ่นพึมพำไม่หยุด

สายตาของเธอเคลื่อนไหวตามร่างของเขาไปตลอด ไออุ่นค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในใจทีละน้อย ๆ

ซูเหิงยกกะละมังใส่น้ำออกมาจากห้องครัว เดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วรีบเดินออกมาอย่างรวดเร็ว

“ทำไมไม่นั่งพักสักหน่อยล่ะ”

“ในกระเป๋าใบนี้มีของสำคัญไหม ให้ฉันช่วยเธอเก็บไว้ได้หรือเปล่า”

ซูเหิงพูดพลางยื่นมือออกไป ตั้งใจว่าหากไม่ได้ เขาก็จะชักมือกลับ

ทว่าลู่เหยียนกลับไม่มีความกังวลมากขนาดนั้น ส่งกระเป๋าให้เขาไปตรง ๆ

ซูเหิงพลันยิ้มแป้นอย่างโง่งมขึ้นมาทันที

“เธอไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ ฉันช่วยหยิบเสื้อผ้าให้!”